Na wietrznym tarasie często brakuje nie słońca, lecz osłony, która ogranicza wysychanie podłoża i chroni rośliny przed wywróceniem. Rozwiązaniem są trawy o elastycznych źdźbłach i zwartym pokroju, posadzone w stabilnych, odpowiednio dużych donicach. Nie każda efektowna kępa ze sklepu sprawdzi się jednak przy odsłoniętej balustradzie. Najpewniejszy wybór to gatunki, które dobrze znoszą ruch powietrza, a przy tym pasują do nasłonecznienia tarasu. Poniżej zestawiono trawy warte posadzenia oraz zasady, dzięki którym nie trzeba będzie codziennie ratować przesuszonych lub przewróconych roślin.
Co naprawdę oznacza odporność trawy na wiatr?
Trawa odporna na wiatr ugina się pod podmuchami i wraca do swojego położenia, zamiast łamać źdźbła. Pomagają w tym wąskie liście, sprężyste pędy oraz gęsta kępa. Nie oznacza to jednak, że roślina poradzi sobie w dowolnej doniczce. Wysoka trawa w lekkim, wąskim pojemniku działa jak żagiel – nawet jeśli same liście pozostają nieuszkodzone.
Drugim problemem jest szybka utrata wody. Wiatr przyspiesza wysychanie liści i podłoża, szczególnie przy nagrzanej ścianie. Dlatego gatunek odporny na suszę zwykle sprawdza się na takim stanowisku lepiej niż roślina wymagająca stale wilgotnej ziemi. Trzeba jednak uwzględnić światło: trawa do pełnego słońca nie będzie dobrym wyborem na zacieniony taras tylko dlatego, że toleruje podmuchy.
Odporność źdźbeł na wiatr nie oznacza odporności całej kompozycji na przewrócenie. O stabilności decydują także wysokość rośliny, szerokość donicy i masa pojemnika.
Niskie trawy do doniczek na słoneczny i wietrzny taras
Kostrzewa i sesleria – niewielkie kępy, łatwiejsza pielęgnacja
Kostrzewa sina to jeden z najrozsądniejszych wyborów do niskich kompozycji. Tworzy zwarte kępy wąskich, niebieskawych liści, które stawiają niewielki opór powietrzu. Dobrze wygląda w szerokich misach i skrzyniach ustawionych przy balustradzie, pod warunkiem że pojemniki są zabezpieczone przed przesuwaniem.
Najbardziej odpowiada jej pełne słońce i przepuszczalne podłoże. W ciężkiej, długo mokrej ziemi traci formę, a środek kępy może zamierać. Nie należy więc sadzić jej w zbitej ziemi ogrodowej ani stale dolewać wody „na zapas”. Starsze, przerzedzone kępy warto podzielić i odmłodzić.
Sesleria jesienna daje spokojniejszy, zielony efekt i tworzy gęste, uporządkowane kępy. Dobrze sprawdza się tam, gdzie potrzebna jest niska roślina poruszająca się na wietrze, ale bez długich, szeroko rozkładających się liści. Nadaje się na stanowiska słoneczne oraz do lekkiego półcienia.
Sesleria lepiej wygląda przy umiarkowanym, regularnym podlewaniu niż przy powtarzającym się silnym przesuszaniu. Oba gatunki można sadzić pojedynczo w mniejszych pojemnikach albo powtarzać w długiej skrzyni. Taki układ jest praktyczniejszy na odsłoniętym tarasie niż jedna bardzo wysoka kępa.
Wyższe trawy, które dobrze znoszą podmuchy
Trzcinnik i trzęślica – ruch bez ciężkiej, zwartej ściany
Trzcinnik ostrokwiatowy nadaje się do większych donic, gdy potrzebny jest pionowy akcent. Ma dość sztywny, wyprostowany pokrój i zwykle lepiej utrzymuje formę niż trawy o szeroko przewieszających się liściach. Najlepiej prezentuje się w słońcu, choć znosi także lekki półcień.
Nie jest jednak rośliną do małego pojemnika pozostawionego bez podlewania. Rozrośnięta kępa zużywa sporo wody, zwłaszcza podczas ciepłych, wietrznych dni. Przy zakupie warto sprawdzić docelową wysokość konkretnej odmiany – nazwa gatunku nie wystarcza do oceny, czy roślina zmieści się przy stole lub drzwiach tarasowych.
Trzęślica modra tworzy niższą kępę liści i wynosi nad nią delikatne kwiatostany. Jej ażurowy pokrój przepuszcza powietrze, dlatego daje lekki efekt zamiast zwartej zasłony. W donicy potrzebuje jednak dostatecznie wilgotnego podłoża; nie jest zamiennikiem kostrzewy na suchym, rozgrzanym stanowisku.
Miskant chiński również może rosnąć na tarasie, ale na mocno odsłoniętym stanowisku lepiej wybierać odmiany niższe i bardziej zwarte. Duże egzemplarze wymagają obszernych pojemników, częstszego podlewania i miejsca na wychylające się liście. Do małego tarasu trzcinnik bywa po prostu wygodniejszy.
Co wybrać do półcienia i których roślin nie przeceniać?
W półcieniu warto rozważyć turzyce, zwłaszcza tworzące zwarte kępy i dość wąskie liście. Botanicznie nie są trawami, ale w kompozycjach pełnią podobną funkcję. Trzeba sprawdzać wymagania konkretnego gatunku: część turzyc źle znosi przesuszanie, inne wymagają ochrony przed zimowym słońcem i wysuszającym wiatrem.
Na tarasie osłoniętym od ostrego południowego słońca dobrze może wyglądać turzyca Morrowa. Wystawiona na gorące podmuchy i przesuszana w małej doniczce często ma jednak zasychające końcówki liści. Nie należy traktować wszystkich turzyc jako uniwersalnych roślin na trudne warunki.
Rozplenica japońska zachwyca miękkimi kwiatostanami, lecz nie jest pierwszym wyborem na najbardziej odsłonięty taras. Potrzebuje ciepła, odpowiedniej ilości wody oraz dobrze zabezpieczonej bryły korzeniowej zimą. Podobnie trawa pampasowa: jej rozmiary, ostre liście i trudniejsze zimowanie sprawiają, że dla początkujących zwykle oznacza więcej problemów niż pożytku.
Donica i podłoże: bez nich nawet dobra trawa nie wystarczy
Na wiatr najlepiej sprawdzają się donice o szerokiej podstawie, bez mocnego zwężenia przy dnie. Pojemnik powinien mieścić nie tylko obecną bryłę korzeniową, lecz także zapas podłoża na dalszy wzrost. Wysokie trawy wymagają wyraźnie większej objętości ziemi niż niskie kostrzewy.
- Otwory odpływowe muszą pozostać drożne. Zamknięta osłonka bez odpływu nie nadaje się do stałego użytkowania na deszczu.
- Podłoże powinno zatrzymywać część wilgoci, ale nie zbijać się w mokrą masę. Do mieszanki pojemnikowej można dodać składnik mineralny dobrany do wymagań rośliny.
- Stabilność należy oceniać dla dorosłej, mokrej rośliny, nie małej sadzonki ze sklepu.
- Obciążenie tarasu trzeba uwzględnić przed ustawieniem dużych betonowych donic lub ciężkich skrzyń.
Sama warstwa keramzytu na dnie nie naprawi nieprzepuszczalnej ziemi ani braku odpływu. Ważniejsza jest struktura podłoża w całej donicy. Pojemników nie należy też stawiać tam, gdzie przewrócona roślina mogłaby spaść poza krawędź tarasu.
Podlewanie, cięcie i zimowanie na wietrznym tarasie
Wilgotność najlepiej sprawdzać palcem nieco pod powierzchnią ziemi. Sucha wierzchnia warstwa nie zawsze oznacza, że cała donica wymaga podlewania. Gdy podłoże zaczyna przesychać, należy podlać je dokładnie, a nadmiar wody pozwolić odpłynąć. Codzienne zwilżanie samej powierzchni sprzyja nierównomiernemu nawodnieniu.
Nawożenie powinno być umiarkowane. Nadmiar azotu sprzyja bujnemu wzrostowi, ale może osłabiać sztywność pędów. Suche źdźbła trzcinnika, trzęślicy i miskanta zazwyczaj pozostawia się na zimę, a usuwa przed rozpoczęciem nowego wzrostu. Kostrzewy i zimozielone turzyce przede wszystkim oczyszcza się z martwych liści, zamiast automatycznie ścinać je przy ziemi.
Mrozoodporność trawy rosnącej w gruncie nie gwarantuje bezpiecznego zimowania w donicy. Korzenie w pojemniku są znacznie bardziej narażone na przemarzanie.
Przed zimą warto osłonić boki donicy materiałem izolacyjnym, oddzielić jej dno od zimnej posadzki i, jeśli to możliwe, przesunąć roślinę w spokojniejsze miejsce. Podczas odwilży należy kontrolować wilgotność, szczególnie u gatunków zachowujących liście. Na pierwszy sezon najbezpieczniejszym zestawem będzie kostrzewa na suchsze słońce, sesleria do łagodniejszych warunków albo trzcinnik w dużej, stabilnej donicy – zamiast wysokiej trawy dobranej wyłącznie dla efektownego zdjęcia.
